Definitie: Een gespreksmethode ontwikkeld door Abigail Housen en Philip Yenawine, waarbij een docent of begeleider een groep systematisch door een kunstwerk leidt met drie vaste vragen:
Wat gebeurt er in dit kunstwerk?
Wat zie je dat je dat doet zeggen?
Wat kunnen we nog meer ontdekken?
Doel: Kritisch denken, taalvaardigheid en samen leren waarnemen.
Kenmerken:
Altijd groepsgericht, begeleid door een facilitator.