LUIKJES | ILLUSTRATE
In 2013 ontwikkelde ik samen met Niels Terhalle de ‘Luikjes’.
Een verzameling poetische drieluikjes die je kunt uitscheuren, vouwen als een staande kaart en kunt opsturen. Twee illustraties en een gedicht met aan de achterkant schrijfruimte.
Daar kwam een heuse uitgever op af en de luikjes kwamen op de markt. Er zijn nog enkele exemplaren hier te krijgen, want tot een herdruk heeft het niet geleid.
Bij de samenwerking organiseerde de uitgever een lancering. Voor de lancering schreef ik onderstaand huzarenstukje.
Hallo mensen met ogen. Ik ga dit voorlezen, want ik kan niet wat Niels kan en dat hoeft ook niet. Geen zorg, ik zal voldoende contact met jullie make, de zaal inkijken al sta ik hier natuurlijk keihard te dissociëren. Toch zal ik achteraf zeggen dat ik enorm genoten heb. En daar zal geen woord van zijn gelogen.
De paradox van dingen maken, roepen kijk eens, kijk mij eens en zo die spotlight krijgen om je vervolgens als n mafkees te gedragen en via een helicopter door het dak naar buiten wil.
Ik heb ter relativering jullie me allemaal naakt voorgesteld, dat mogen jullie best weten. Ja kijk maar even naar je buurman, jullie allemaal.
In voorbereiding op dit korte praatje heb ik gedacht over wat ik wilde zeggen. Vervolgens heb ik gegoogeld met zoektermen best speech, public speaking skills, wat is een boekpresentatie eigenlijk, en waarom wordt ik altijd zo sentimenteel met grote hoeveelheden lieve mensen om mij heen.
En omdat ik nog wel eens neig off topic te raken zal ik de opbrengst niet delen, behalve een leuk wist je datje over de regenworm. Die heeft namelijk vijf harten en dat wat dikkere stukje tussenin zijn zijn genitaliën. Doe er je voordeel mee.
Ik heb daarbij eens gekeken in een oude map vol tekeningen of ik terug kon vinden waar dit nou allemaal mee begonnen is. In de hele map, en dat kan ik gerust zeggen, is heel weinig talent aanwezig. Gewoon harkhanden, strepen, uitgedrukte stiftstippen, een rorschag periode en daarna ben ik gedurende toch zeker twintig jaar, volledig afgehaakt.
Tot twee jaar gelden Niels zijn dochter jarig was, ik met een knieblessure zat en het geschenk even op zich zou laten wachten en ik mijn moeder hoorde in mijn gedachten: Maak maar een mooie tekening.
Die tekening is het begin geweest van onze samenwerking, waardoor we vandaag samenzijn.
Dankbaar ben ik, dat Niels en ik elkaar tegenkwamen en dat hij in mij gelooft. Niels inspireert met een grote speelsheid het leven te benaderen. Dankbaar ben ikke hoe we samen hebben kunnen laten komen in Luikjes en ook dat De Muze zich daarbij aansloot en wilden investeren. Het zijn hele leuke partners.
Dankbaar aan de mensen die me stimuleren door te tekenen, en een speciaal bedankt aan Allards motor. Omdat ie zo lekker met m wegrijdt.
Ten slotte aan jullie allen, bedankt dat jullie vandaag zijn gekomen. En in navolging van mijn moeders advies: maak vooral een mooie tekening. heb ik dat gedaan.